Jest norweską waltornistką mieszkającą w Szwecji, z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem zawodowym. Występuje na arenie międzynarodowej jako solistka, kameralistka oraz muzyk orkiestrowy, współpracując z czołowymi orkiestrami, takimi jak London Symphony Orchestra, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, Gothenburg Symphony Orchestraoraz Swedish Chamber Orchestra.

Jest założycielką BREATHE MUSIC — nagradzanego podejścia do dobrostanu muzyków, łączącego jogę, medytację, trening mentalny, ćwiczenia oddechowe oraz neuronaukę.

Lene prowadzi warsztaty, wykłady i kursy mistrzowskie BREATHE MUSIC w renomowanych instytucjach, takich jak Royal College of Music, Karajan Akademie oraz Universität der Künste i wielu innych.

Będzie to jej szósty udział w Corno Brass Music Festival, podczas którego wystąpi na koncertach, poprowadzi wykład, poranne warsztaty jogi oraz indywidualne sesje dla instrumentalistów wszystkich specjalności.

jest profesorką puzonu w Berlinie w Hanns Eisler School of Music oraz profesorem gościnnym w Royal Northern College of Music. Jej studenci zdobywali miejsca w europejskich orkiestrach oraz nagrody w międzynarodowych konkursach. Wcześniej była pierwszą puzonistką Opery w Göteborgu w Szwecji, a przedtem związana była z Filharmonią w Stuttgarcie. Jest uczennicą prof. Branimira Slokara oraz prof. Henninga Wiegräbe.

Louise zdobyła liczne nagrody w konkursach krajowych i międzynarodowych, m.in. I nagrodę oraz Nagrodę Publiczności na International Aeolus Wind Competition. Regularnie występuje jako solistka oraz jest zapraszana na festiwale, kursy mistrzowskie i do jury międzynarodowych konkursów na całym świecie. Jest artystką marki Conn i gra na modelu Conn 88H z 1964 roku.

W 2023 roku została wybrana prezesem Niemieckiego Międzynarodowego Stowarzyszenia Puzonowego, a w latach 2023–2026 była członkiem Rady Doradczej International Trombone Association. Od 2026 roku pełni funkcję drugiej wiceprezes tej organizacji.

Øystein Baadsvik został wybrany jednym z dziesięciu najwybitniejszych instrumentalistów dętych w historii według słuchaczy Classic FM. Jako pierwszy wygłosił prezentację TED na temat tuby, a jego nagrania na YouTube mają ponad sześć milionów wyświetleń, co czyni go jednym z najpopularniejszych muzyków klasycznych w internecie. Jego wszechstronna kariera solisty i artysty nagraniowego zaprowadziła go na wszystkie kontynenty. Regularnie prowadzi mistrzowskie kursy i wykłady na najważniejszych uczelniach muzycznych świata.

Występował z takimi orkiestrami jak Oslo Philharmonic Orchestra, Warsaw Philharmonic Orchestra, Taipei National Symphony Orchestra i Singapore Philharmonic. Grał w najsłynniejszych salach koncertowych na świecie, a w 2006 roku zadebiutował w Nowym Jorku w Carnegie Hall.

Jako aktywny artysta nagraniowy otrzymuje nieustannie znakomite recenzje. Amerykański Record Guide napisał o jego albumie „Tuba Works”: „To spektakularne nagranie ustanawia Baadsvika jako jednego z najlepszych tubistów na świecie.” Kompozytor muzyki filmowej John Williams powiedział o jego interpretacji swojego koncertu na tubę: „Jego wykonanie mojego koncertu znacznie przewyższa wszystko, na co mógłby liczyć kompozytor.”

Urodzony w Zielonej Górze. Naukę gry na waltorni rozpoczął w klasie Iwana Moroza, a kontynuował ją u prof. Christiana-Friedricha Dallmanna w Akademii Sztuk w Berlinie (Universität der Künste Berlin).

Zdobył liczne nagrody na międzynarodowych konkursach m.in. w Markneukirchen, Praska Wiosna w Pradze, Sannicandro di Bari, Łodzi, Gdańsku. Był stypendystą Ministerstwa Kultury RP, Programu ‚Młoda Polska‘, Prezydenta Zielonej Góry i Marszałka Województwa Lubuskiego, Jütting Stiftung, Paul Paul Hindemith Gesellschaft, Ad Infinitum Foundation.

Był członkiem słynnej Akademii Orkiestrowej Karajana przy Berlińskiej Filharmonii. Współpracuje m. in. z Berliner Philharmoniker, Gewandhaus Orchester zu Leipzig, NDR Elbphilharmonie Orchester, WDR Sinfonieorchester, Staatskapelle Berlin, Staatskapelle Dresden, Staatsoper Hamburg, Konzerthaus Orchester Berlin, Oslo Philharmonic, Bergen Philharmonic, Mahler Chamber Orchestra, Kammerphilharmonie Bremen, Rundfunksinfonieorchester Berlin, Sinfonietta Cracovia, Sinfonia Varsovia, SHMF Orchester, Bachakademie Stuttgart, Verbier Festival Orchestra.

Obecnie pełni rolę 1/3 waltornisty w Frankfurt Radio Symphony Orchestra (hr-Sinfonieorchester) oraz jest asystentem w klasie waltorni Prof. Christiana-Friedricha Dallmanna na Uniwersytecie Sztuki w Berlinie.

Urodziła się w Nyborg w Danii.

Ukończyła studia na Uniwersytecie Muzycznym Hannsa Eislera w Berlinie u prof. Williama Formana, Falka Maertensa i prof. Kristiana Steenstrupa. Była akademistką orkiestry Staatsoper Unter den Linden w Berlinie, z którą do dzisiaj regularnie współpracuje. Występuje również gościnnie z Berlińską Orkiestrą Radiową, Komische Oper Berlin, Kammerakademie Potsdam, Orkiestrą Filharmonii w Lubece oraz West-Eastern Divan Orchestra, założoną przez Daniela Barenboima.

Od 2015 roku jest wykładowczynią w Hochschule für Musik und Theater w Rostocku, gdzie uczy gry na trąbce oraz techniki oddychania dla wszystkich instrumentalistów dętych blaszanych.

Julie jest także prelegentem zarówno w zakresie techniki oddechowej, jak i treningu mentalnego.

Solo waltornista Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Ukończył Akademię Muzyczną we Wrocławiu. Zdobywca nagród na konkursach w Łodzi i Katowicach. Finalista artEZ Brass Competition w Enschede. Doskonalił swoje umiejętności pod kierunkiem Dale’a Clavengera, Williama VerMeulena oraz Williama Caballero. Współpracuje z Sinfonią Varsovia, Polska Orkiestrą Sinfonia Iuventus oraz Okriestrą Kameralną AUKSO. W sezonie 2015/2016 był na rocznym kontrakcie w Buffalo Philharmonic Orchestra w Stanach Zjednoczonych.

Koncertująca pianistka i wykładowczyni w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu.

Ukończyła pianistyczne studia licencjackie i magisterskie w 2013 r. w Akademii Muzycznej w Poznaniu, a także ukończyła studia podyplomowe „Zarządzanie w kulturze” w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu. Od 2012 roku pracuje jako akompaniator w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jej repertuar, stale poszerzany zawiera obecnie ponad 100 dzieł na instrumenty dęte blaszane. Jako solistka występowała z Filharmonią Opolską, Filharmonią Poznańską i Poznańską Reprezentatywną Orkiestrą Sił Powietrznych. Jako pianistka bierze udział w wielu międzynarodowych konkursach, festiwalach i kursach mistrzowskich w Polsce i Niemczech, we współpracy z wybitnymi i cenionymi muzykami.

W wolnych chwilach udziela lekcji gry na fortepianie, podróżuje, robi zdjęcia, wypieka i spaceruje z psem.

Uznany na świecie solista – trębacz

Laureat I nagrody (jednogłośnie) na konkursie ITG–Ellsworth–Smith (USA/Niemcy), zdobywca Grand Prix na konkursie im. Maurice’a André (Paryż) oraz zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Trąbkowego w Tulonie (Francja), Andrei Kavalinski jest dziś – według krytyków – jednym z najlepszych trębaczy na świecie.

Obecnie pełni funkcję pierwszego trębacza w Orchestre National de France, wcześniej zajmował to samo stanowisko w Brussels Philharmonic.

Ukończył studia w Niemczech z najwyższymi możliwymi ocenami oraz jednogłośnymi gratulacjami jury w Hochschule für Musik Karlsruhe.

Andrei Kavalinski współpracował z największymi zespołami muzycznymi, takimi jak Royal Concertgebouw Orchestra, NDR Elbphilharmonie Symphony Orchestra, Budapest Festival Orchestra, Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, South Korean Radio Symphony Orchestra, Ensemble Orchestral de Paris, Lithuanian Chamber Orchestra, Orchestra di Padova e del Veneto (Włochy), Rotterdam Philharmonic Orchestra, Bergen Philharmonic Orchestra (Norwegia), Nordic Chamber Orchestra (Szwecja), South Netherland Philharmonic Orchestra, Kyoto Chamber Orchestra (Japonia i inne.

Z pasją oddaje się repertuarowi solowemu i muzyce kameralnej, często współpracując z różnymi zespołami, takimi jak Belgian Brass Ensemble czy I Solisti del Vento, a także z kompozytorami. Wielu z nich dedykowało mu swoje utwory.

Występuje również na licznych festiwalach, m.in. Schleswig-Holstein Festival, Prague Spring International Festival, Festival Radio France, Festival of Flanders, Trompettissimo, Roztrąbiony Kalisz, IBBA Festival, Make it Brass Festival, Užutrakio vakarai, Velika Gorica Festival, Yeosu Music Festival, Epsival Festival i innych.

W 2022 roku jego nagranie koncertów Szostakowicza (wydane przez Linn Records), z pianistą Simonem Troceskim i Janáček Philharmonic Orchestra, spotkało się z uznaniem na całym świecie i zostało finalistą nagrody ICMA (International Classical Music Awards).

Jako artysta firm Bresmair i Schagerl, Andrei Kavalinski aktywnie uczestniczy w tworzeniu nowych ustników i modeli trąbek. W 2023 roku pojawił się model ustnika Bresmair „Andrei Kavalinski”, który cieszy się dużym zainteresowaniem na całym świecie i zbiera bardzo pozytywne opinie. W 2024 roku zaprezentowano nowy model trąbki C firmy Schagerl „Andrei Kavalinski”, który jest dziś używany w wielu czołowych orkiestrach w USA, Europie i Azji.

Jako pedagog prowadzi liczne kursy mistrzowskie na całym świecie oraz zasiada w jury i przewodniczy jury wielu międzynarodowych konkursów, takich jak Międzynarodowy Konkurs Trąbkowy im. Maurice’a André w Paryżu czy konkurs ARD w Monachium.

Andrei Kavalinski jest także laureatem m.in. nagrody Karlheinza Stockhausena, nagrody Timofieja Dokshizera oraz nagrody Richarda Wagnera.

Christian Lindberg to jedna z największych postaci w historii muzyki dętej – jego osiągnięcia dla puzonu porównywane są z tym, co Paganini zrobił dla skrzypiec, a Liszt dla fortepianu. W 2015 roku został wybrany przez Classic FM„Największym Instrumentalistą Dętym w Historii”, a w 2016 otrzymał tytuł „Artist of the Year” przyznawany przez International Classical Music Awards.

Lindberg prawykonał ponad 300 utworów na puzon, w tym ponad 135 koncertów, wydał ponad 150 albumów solowych i jest bohaterem międzynarodowego konkursu swojego imienia. Był także wybrany puzonistą stulecia obok Milesa Davisa i Louisa Armstronga.

Obok legendarnej kariery solistycznej Lindberg rozwija również działalność dyrygencką – występował m.in. w Musikverein, Suntory Hall, Salzburg Festspielhaus i Beijing NCPA, dyrygując takimi orkiestrami jak Royal Liverpool Philharmonic, Royal Flemish Philharmonic, Beijing Symphony Orchestra, czy New Zealand Symphony Orchestra.

Był dyrektorem artystycznym czterech orkiestr: Nordic Chamber Orchestra, Swedish Wind Ensemble, Arctic Philharmonic, i Israel NK Orchestra, prowadząc z nimi liczne nagrania, tournée (m.in. Japonia) i występy na prestiżowych festiwalach.

Jako kompozytor Lindberg stworzył ponad 50 utworów zamówionych przez zespoły z całego świata – od Chicago Symphony Orchestra po Taipei Symphony Orchestra i Royal Stockholm Philharmonic. Jego podejście do komponowania jest intuicyjne i osobiste: „Nie piszę w żadnym konkretnym stylu – po prostu spisuję to, co słyszę w głowie i duszy.”

W 2019 roku założył własną wytwórnię European Gramophone, z którą wydał nagrania wielu znanych orkiestr z Europy i Ameryki Południowej.

Eric Miyashiro urodził się w Honolulu na Hawajach, jako syn Amerykanina i Japonki.

Jego ojciec był profesjonalnym trębaczem w słynnej Royal Hawaiian Band, a matka – zawodową tancerką i aktorką z Tokio. Od najmłodszych lat Eric był silnie inspirowany przez ojca i szybko zainteresował się muzyką w różnych stylach.

Naukę muzyki rozpoczął już w szkole podstawowej, a do ósmej klasy osiągnął tak wysoki poziom, że ojciec podarował mu zestaw trąbek (Es, D oraz piccolo w B), co umożliwiło mu wczesne opanowanie partii barokowych w wysokim rejestrze. Po studiach w Berklee College of Music rozpoczął światową karierę jako trębacz leadowy, grając z takimi artystami jak Buddy Rich, Woody Herman, Stevie Wonder czy Tower of Power, oraz z wieloma wykonawcami jazzowymi, popowymi i klasycznymi.

Dziś Eric Miyashiro mieszka w Tokio i jest uznawanym na całym świecie trębaczem – zarówno jako wirtuoz partii leadowych, jak i klasyczny muzyk symfoniczny. Prowadzi własne big bandy: EM Band oraz Blue Note Tokyo All Star Jazz Orchestra. Uczy również w czterech konserwatoriach muzycznych i jest cenionym kompozytorem oraz aranżerem.

Eric jest artystą Yamaha, konsultantem i współtwórcą modelu Yamaha YTR-8340EM Miyashiro, a także używa ustników GR, zaprojektowanych specjalnie dla niego. Nadal intensywnie koncertuje na całym świecie jako solista i pedagog.

Jest trzecią waltornistką w New York Philharmonic oraz wykłada w klasie waltorni na New York University. Dorastała w stanie Michigan, gdzie jej najwcześniejsze muzyczne wspomnienia to słuchanie amatorskiej orkiestry dętej mamy oraz klasycznego radia publicznego z tatą. Choć początkowo została (delikatnie) namówiona do gry na waltorni zamiast na saksofonie, szybko się w niej zakochała. Letnie obozy muzyczne oraz Interlochen Arts Academy otworzyły jej drogę do kariery muzycznej. Uzyskała tytuł licencjata na University of Wisconsin–Madison oraz magistra w Yale School of Music. Jest wdzięczna swoim nauczycielom – Julie Schleif, Douglasowi Hillowi i Billowi Purvisowi – za ich niezwykłe wsparcie i mentoring.

Leelanee występowała jako solistka m.in. w Carnegie Hall, na kilku International Horn Symposia oraz prezentowała recitale i kursy mistrzowskie w całych Stanach Zjednoczonych. Występowała jako gościnna pierwsza waltornistka z orkiestrami symfonicznymi w Londynie, San Francisco i Detroit oraz z Philadelphia Orchestra. Jako orędowniczka twórczości kompozytorek, bierze udział w nagraniu światowej premiery utworu Poëme Héroïque Fernande Breihl-Decruck na trąbkę, róg i orkiestrę. Jednym z jej największych osiągnięć jest dwukrotne ukończenie maratonu w Nowym Jorku.

Pierwszy waltornista Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, gdzie również ukończył Akademię Muzyczną.

Doskonalił swoje umiejętności między innymi u Froydis Ree Wekre, Radovana Vlatkovica, Wolfganga Gaaga czy Thomasa Jobstla, Współpracuje z Malaysian Philharmonic Orchestra, Polską Filharmonią Kameralną, Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus. Koncertował także z fińską Ostrobothian Chamber Orchestra. Jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Jeśli widzieliście hollywoodzki film w ciągu ostatnich 30 lat, są ogromne szanse, że słyszeliście majestatyczną grę Jamesa Thatchera, który jako jeden z najbardziej rozchwytywanych waltornistów  nagrał muzykę do tysięcy tytułów. Los Angeles Times

Zdobywca nagrody NARAS (Grammy), Thatcher rozpoczął karierę grając w Utah Symphony, Phoenix Symphony i Los Angeles Philharmonic. Jako solista i muzyk współpracujący grał z: London Symphony Orchestra, London Philharmonic, Cincinatti Symphony, Bolshoi Ballet, American Ballet Theatre, Royal Danish Ballet, Los Angeles Philharmonic, Los Angeles Music Center Opera oraz Opera Pacifica, żeby wymienić tylko kilka.

Thatcher nagrał również partię pierwszej waltorni w  ścieżkach dźwiękowych do tysięcy filmów nagrywając muzykę: Johna Williamsa, Jamesa Hornera, Jerry'ego Goldsmitha, Jamesa Newtona Howarda, Alana Silvestri, Danny'ego Elfmana, Hansa Zimmera, Randy'ego Newmana i wielu innych. Jego nagrania można znaleźć także na albumach Barbry Streisand, Franka Sinatry, Kenny'ego Rogersa, Dave'a Grusina, Harry'ego Connicka Jr. i Mel Torme. Thatcher obecnie podróżuje po świecie, nauczając i grając na festiwalach wspólnie z artystami takich orkiestr jak New York Philharmonic, Metropolitan Opera Orchestra, Philadelphia Orchestra i Chicago Symphony. Jego solowa płyta "Now Playing" znalazła się na liście "Must have horn cd" platformy Amazon. W tym roku, wyda kolejną płytę, na której znajdą się „Serenade” Brittena, I Koncert R.Straussa czy "Auf dem Strom" Schuberta. Nagrania dokona w Wiedniu z Vienna Chamber Orchestra.

Arno Tri Pramudia jest puzonistą pochodzącym z Belgii.

Ukończył studia licencjackie w zakresie wykonawstwa muzycznego na LUCA School of Arts w Leuven, w Belgii, gdzie studiował pod kierunkiem Michela Tilkina. Studia magisterskie ukończył na Hochschule der Künste Bern, gdzie kształcił się u Iana Bousfielda.

Ostatni rok studiów w Bernie połączył ze stażem jako puzonista w Bern Symphony Orchestra.

Po ukończeniu studiów dołączył do New World Symphony, amerykańskiej akademii orkiestrowej prowadzonej przez Michaela Tilsona Thomasa w Miami Beach na Florydzie (USA), gdzie grał jako puzonista w latach 2019–2021.

Dodatkowe doświadczenie orkiestrowe zdobywał, grając z wieloma profesjonalnymi orkiestrami w Belgii, Holandii i Szwecji, a także z Royal Philharmonic w Londynie. Był również pierwszym puzonistą Gustav Mahler Youth Orchestra podczas ich wiosennego tournée w 2018 roku.

Od 2021 roku jest puzonistą tenorowym/basowym w Gothenburg Symphony Orchestra, Narodowej Orkiestrze Szwecji.

Arno jest również doświadczonym pedagogiem. Był tzw. teaching artist dla El Sistema Sweden oraz Iberacademy w Medellín, Kolumbia. Prowadził warsztaty dla dzieci z ubogich dzielnic Kapsztadu w Południowej Afryce, a podczas pandemii stworzył kursy online dla uczniów szkół średnich z rejonu metropolitalnego Miami. Odbył również rezydencje pedagogiczne w LUCA School of Arts w Leuven (Belgia) oraz na Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu (Polska).

Od 2023 roku uczy gry na puzonie oraz muzyki kameralnej w Högskolan för Scen och Musik, czyli na wydziale muzycznym Uniwersytetu w Göteborgu.

Ukończył z wyróżnieniem Średnią Szkołę Muzyczną w Gorzowie w klasie trąbki mgra Włodzimierza Kozłowskiego. Jest absolwentem klasy trąbki prof. Igora Cecocho (AMUZ Wrocław). W 2005 roku, jako student IV roku, rozpoczął pracę w orkiestrze Sinfonia Varsovia, w której zajmuje stanowisko pierwszego trębacza solisty. Od tamtego czasu odbył z Sinfonią Varsovią niemal tysiąc koncertów, występując w najbardziej prestiżowych salach świata. Wielokrotnie koncertował również jako solista, m.in. z Sinfonią Varsovią, Orkiestrą Filharmonii Łódzkiej, Poznańskiej, Śląskiej, Kieleckiej Gorzowskiej, Dolnośląskiej. W lipcu 2006 roku wystąpił jako solista na koncercie inauguracyjnym festiwalu Chopin i jego Europa. Wspólnie z Marthą Argerich i orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Alexandra Rabinowicha-Barakowsky’ego wykonał wówczas II Koncert na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową op. 35 Szostakowicza z którego to została wydana płyta CD.

Współpracował z wieloma orkiestrami m.in.: Malaysian Philharmonic Orchestra, Sinfonietta Cracovia, Aukso, Leopoldinum, Orkiestra Filharmonii Łódzkiej, Szczecińskiej, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej. Prowadzi zajęcia typu master class (m.in. ZAM Lusławice, Letnie Tortury Muzyczne Wadowice) a także webinaria. Artysta zaangażowany jest również w wiele zespołów jak Queen Symfonicznie, Sinfonia Varsovia Brass czy Polish Brass Quintet.

Oprócz muzyki klasycznej, artysta wykonuje także muzykę rozrywkową. Współpracuje z orkiestrami rozrywkowymi Zygmunta Kukli, Tomka Szymusia, Grzegorza Urbana, Daniela Nosewicza, Krzysztofa Herdzina. Bierze udział w wielu produkcjach telewizyjnych jak festiwale KFPP Opole, Top Of The Top Sopot czy Dancing With The Stars. Dokonał nagrań płytowych dla takich artystów jak m.in.: Zbigniew Wodecki, Ania Szarmach, Maryla Rodowicz, Piotr Rubik, Robert Gawliński, Krzysztof Herdzin a także kilku czołówek do programów telewizyjnych (np. 997)

Prowadzi klasę trąbki w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na stanowisku adiunkta.

Jakub Waszczeniuk jest artystą marki Schilke

Urodził się w 1977 r. w Niemczech. Studiował u Michaela Höltzela w Detmold oraz u prof. Christiana-Friedricha Dallmanna w Berlinie. Był członkiem Niemieckiej Orkiestry Młodzieżowej oraz European Union Youth Orchestra. Po występach z Orkiestrą Radiową Stuttgart, Komische Oper Berlin i Staatskapelle Dresden przez niemal dziesięć lat był członkiem Gewandhausorchester w Lipsku.

Jest laureatem nagród na kilku międzynarodowych konkursach. Oprócz gry w orkiestrze prowadzi międzynarodową działalność jako kameralista, solista i nauczyciel. Przez sześć lat wykładał na Universität der Künste Berlin w klasie waltorni Christiana-Friedricha Dallmanna, w latach 2011–2012 był profesorem waltorni i muzyki kameralnej w Hochschule der Künste w szwajcarskim Bernie, w latach 2012-2015 uczył gry na waltorni na Universität für Musik und darstellende Kunst w austriackim Grazu. Od 2012 r. jest profesorem waltorni na Anton-Bruckner-Universität w Linz.

Jest profesjonalnym trenerem mentalnym, mieszka w Wiedniu.

Gra na waltorni ma w rodzinie Yun Zenga długą tradycję. Zarówno jego dziadek, jak i ojciec byli profesjonalnymi muzykami grającymi na tym instrumencie. Miękkie, elastyczne brzmienie waltorni fascynowało Yun Zenga od najmłodszych lat. Pierwsze lekcje gry otrzymał w wieku sześciu lat od swojego ojca, który był pierwszym waltornistą Sichuan Symphony Orchestra. Nagranie telewizyjne Konzertstück Schumanna na cztery rogi w wykonaniu Berliner Philharmoniker, z udziałem Stefana Dohra i Georga Schreckenbergera w kwartetowej partii solowej, zrobiło na nim tak ogromne wrażenie, że od tego momentu marzył o dołączeniu do tej orkiestry. W wieku dziesięciu lat zastąpił chorego waltornistę w Sichuan Symphony Orchestra i odkrył, jak wielką radość daje granie w orkiestrze. „Zrozumiałem, że to jest moja wymarzona praca.”

W 2011 roku Yun Zeng wyjechał do Pekinu, aby studiować w tamtejszym konserwatorium w klasie Quan Wena. W latach 2019/20 studiował w Haute École de Musique de Genève u Bruno Schneidera. Jest laureatem wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów, w tym zdobywcą pierwszej nagrody na Konkursie im. Czajkowskiego w 2019 roku oraz drugiej nagrody na 70. Międzynarodowym Konkursie ARD w 2021 roku i Konkursie Praska Wiosna w 2018 roku. W 2022 roku objął stanowisko pierwszego waltornisty Staatskapelle Berlin, a w sezonie 2024/25 przeszedł na to samo stanowisko do Berliner Philharmoniker.