Artyści

Urodziła się w Nyborg w Danii.

Ukończyła studia na Uniwersytecie Muzycznym Hannsa Eislera w Berlinie u prof. Williama Formana, Falka Maertensa i prof. Kristiana Steenstrupa. Była akademistką orkiestry Staatsoper Unter den Linden w Berlinie, z którą do dzisiaj regularnie współpracuje. Występuje również gościnnie z Berlińską Orkiestrą Radiową, Komische Oper Berlin, Kammerakademie Potsdam, Orkiestrą Filharmonii w Lubece oraz West-Eastern Divan Orchestra, założoną przez Daniela Barenboima.

Od 2015 roku jest wykładowczynią w Hochschule für Musik und Theater w Rostocku, gdzie uczy gry na trąbce oraz techniki oddychania dla wszystkich instrumentalistów dętych blaszanych.

Julie jest także prelegentem zarówno w zakresie techniki oddechowej, jak i treningu mentalnego.

John Kelman, Allaboutjazz:
„Tak jak najlepsza swobodna improwizacja brzmi tak jakby była efektem narzuconej formy – gdyż jej celem jest ciągłe tworzenie struktury z niczego – tak koncert Stryjo był absolutnym sukcesem.
Muzyka była tworzona w zasadzie ze świeżego powietrza, a jednak brzmiała jakby była wcześniej zaplanowana. Komunikacja wewnętrzna członków zespołu – komponujących w trakcie grania – była godna podziwu. Małe motywy któregokolwiek z muzyków były przejmowane i ekstrapolowane przez pozostałych.”.

Stryjo łamie schematy jazzowego trio i wprowadza tam procesy demokratyczne i interaktywność. Zamiast budować utwory z typowych klocków oni opowiadają historie. Większość poszukujących muzyków kieruje dziś swe poszukiwania w stronę grania free ale Stryjo ma co innego na myśli – liryczne i wciągające wspólne opowieści, które mówią o szacunku i wartości słuchania w muzyce.

Stryjo to połączenie kreatywnych umysłów Michała Bryndala, Nikoli Kołodziejczyka i Macieja Szczycińskiego. Razem tworzą muzykę komunikatywną, spójną i żywiołową – wymykającą się sztywnej klasyfikacji. Być może to wynik połączenia dopełniających się temperamentów muzyków – Michał Bryndal jest znany ze współpracy z takimi zespołami jak Voo-Voo, Wojtek Mazolewski Quintet, Sofa – Nikola Kołodziejczyk komponował m.in. dla Richarda Bony i Metropole Orkest a Maciej Szczyciński zapraszany do zespołów przez Zbigniewa Namysłowskiego, Miki Urbaniak czy Michała Bajora grał również z The Hilliard Ensemble i równie komfortowo czuje sie w studiach nagraniowych, wykonując muzykę filmową lub kameralną.
Po serii koncertów za granicami kraju, m.in. w Korei Pdn. Singapurze i na Węgrzech nadszedł czas na wydawnictwo płytowe i wiosenną polską trasę koncertową. Stryjo zaprasza.

Zaczął poznawać tajniki muzyki w wieku 5 lat, ucząc się gry na fortepianie pod okiem ojca. Gdy w piątej klasie szkoły muzycznej Grand Rapids Michigan zaczął grać na trąbce, przerodziło się to w fascynację. Ta nowo odkryta ścieżka poprowadziła go do The Juilliard School of Music w Nowym Jorku, gdzie mieszka do dziś.

Zaraz po ukończeniu Julliard School, Brandon zaczął koncertować na całym świecie z Canadian Brass oraz rozpoczął karierę solową. Nie tylko gra na trąbce, ale także komponuje i aranżuje w wielu stylach na różne instrumenty, m.in dla takich artystów jak Caroline Shaw, Bruce Cockburn, Vienna Teng, Ingrid Jensen, I’m With Her, Orchestra of St. Lukes, Decoda.

Przez całą swoją karierę jest obecny zarówno w świecie muzyki klasycznej, jak i popu. Współpracował z takimi gigantami jak The Knights, Mahler Chamber Orchestra, New York Philharmonic, Yo-Yo Ma, Sting, James Taylor, Marvin Hamlisch czy Esperanza Spalding. Jest lauratem licznych nagród zarówno jako instrumentalista, jak i kompozytor, m.in International Trumpet Guild Solo Competition, czy American Composers Forum. Podkreślając ideę bycia wykonawcą-kompozytorem, zebrał grupę muzyków o podobnych poglądach, mieszkających na Brooklynie, zwaną Founders.

Brandon jest wykładowcą w Manhattan School of Music i The New School, gdzie pasjonuje się rozwojem nowego modelu edukacji dla postępowych muzyków przyszłości.

Alec Frank-Gemmill występował intensywnie jako muzyk orkiestrowy, kameralista oraz solista – ostatnio w tej roli u boku Pekki Kuusisto i Allana Claytona z Norweską Orkiestrą Kameralną. Jego czwarty album, zawierający koncerty na róg Mozarta nagrane ze Szwedzką Orkiestrą Kameralną, ukazał się w listopadzie 2024 roku i został uznany przez magazyn Gramophone za jedną z płyt roku.

W latach 2023–2025 Alec studiował dyrygenturę w Royal Northern College of Music. Zadebiutował jako dyrygent w 2022 roku z Norrbotten Chamber Orchestra w Szwecji. Od tego czasu prowadził m.in. Islandzką Orkiestrę Symfoniczną, Lohja City Orchestra w Finlandii oraz Międzynarodową Orkiestrę Symfoniczną we Lwowie, na Ukrainie. Nadchodzące angaże obejmują występy z Manchester Camerata oraz BBC Philharmonic. Alec będzie również pełnił funkcję dyrygenta-rezerwowego w English National Ballet w sezonie 2025/26, w tym także poprowadzi spektakle nowej produkcji Dziadka do orzechów w Coliseum.

W lipcu 2024 portal Bachtrack opisał jego występ z Järvi Sinfoniettą w Estonii jako „dyrygowanie Haydnem pełne wyobraźni i energii, z pięknie wyważonymi głosami środkowymi i swobodną pewnością w prowadzeniu tempa”.

Alec jest założycielem i dyrektorem Odin Ensemble – zespołu z Göteborga, który gra na instrumentach z początku XX wieku. Pod koniec ubiegłego roku grupa koncertowała w Niemczech, gdzie natychmiast otrzymała zaproszenie na kolejną trasę.

W uznaniu za „sztukę będącą w nieustannym rozwoju i pogłębianiu się”, Alec otrzymał w 2023 roku stypendium kulturalne Stena Foundation im. Stena A. Olssona w Szwecji.

Urodził się w Bostonie, w Stanach Zjednoczonych. Jego pierwszym instrumentem było ukulele. Podczas nauki w szkole podstawowej w Durham, w Karolinie Północnej, dołączył do zespołu w szóstej klasie jako kornecista, a w ósmej klasie zaczął grać na waltorni. W jedenastej i dwunastej klasie Stefan był uczniem Freda Bergstone’a w North Carolina School of the Arts. Naukę kontynuował u Myrona Blooma w Cleveland Institute of Music. Jako zwycięzca konkursu koncertowego C.I.M. był solistą w wykonaniu III Koncertu na róg Mozarta z udziałem członków Cleveland Orchestra w Severance Hall. Wkrótce potem został mianowany głównym waltornistą Orkiestry Opery Państwowej w Kassel. W wieku 23 lat Stefan de Leval Jezierski został zatrudniony przez Herberta von Karajana i Filharmoników Berlińskich jako waltornista. Od tego czasu jest członkiem Filharmonii Berlińskiej i współzałożycielem Scharoun Ensemble Berlin. Stefan de Leval Jezierski występuje regularnie jako solista i kameralista na najważniejszych festiwalach muzycznych i w salach koncertowych w Europie, Ameryce i Azji. Wielu z jego uczniów z Akademii Karajana przy Filharmonii Berlińskiej zajmuje obecnie najwyższe stanowiska w najważniejszych niemieckich orkiestrach, w tym w Filharmonii Berlińskiej. Po 44 latach, obejmujących sześć dekad pracy w Filharmonii Berlińskiej, Stefan de Leval Jezierski wziął udział w oficjalnej ceremonii pożegnalnej, która odbyła się w marcu tego roku w wypełnionej po brzegi Philharmonie, po wykonaniu II Symfonii Mahlera pod dyrekcją Gustavo Dudamela. Pozostanie członkiem Scharoun Ensemble, a obecnie jest bardzo zajęty, grając gościnnie jako główny waltornista w Deutsche Symphony Orchester, Radio Sinfonie-Orcherster Berlin, Konzerthaus Orchester i Komische Oper, a ostatnio występował także w Operze Berlińskiej. Stefan Jezierski chętnie uczy studentów z całego świata, zarówno osobiście, jak i przez Internet. Jego entuzjazm do grania jazzu na waltorni zainspirował go do współpracy z czołowymi muzykami jazzowymi z Ameryki Północnej mieszkającymi w Berlinie, takimi jak legenda wibrafonu David Friedman, z którym ostatnio nagrał dziewięć ballad jazzowych. Jego miłość do jazzu zaowocowała improwizacjami na scenie z innymi wybitnymi muzykami, takimi jak Nigel Kennedy. Stefan de Leval Jezierski pozostanie w Berlinie, gdzie mieszka z rodziną, i będzie kontynuował pracę jako free lancer, kameralista, solista, muzyk jazzowy i nauczyciel. Jego karierę dokumentują niezliczone płyty LP, CD, nagrania wideo i audio.

Huw Morgan jest zwycięzcą międzynarodowych konkursów takich jak Praska Wiosna, Ellsworth Smith, Girolamo Fantini, Only Brass i Lieksa Brass Competition. Huw jest solistą Basel Sinfonieorchester w Szwajcarii i założycielem słynnego Septura Brass. Jest również wykładowcą Musikhochschule w Luzernie.

Wystepował w roli solisty z BBC National Orchestra, Janacek Orchestra, Hamburg Camerata, Antwerp Sypmhony Orchestra. Jest gościnnym profesorem w Royal Academy of Music w Londynie. Regularnie zapraszany jest jako artysta gościnny do London Philharmonic Orchestra, NDR Elbphilharmonie Orchester, Mahler Chamber Orchestra.

Huw występuje na ponad trzydziestu nagraniach płytowych dla wytwórni EMI, DECCA, czy Chandos. Jest pasjonatem trąbki i muzyki współczesnej. Obecnie nagrywa specjalny cykl muzyki współczesnej dla NAXOS zatytułowany „The art of Modern Trumpet”.

Huw Morgan jest artystą YAMAHA.

Idea powstania kwartetu zrodziła się z przyjaźni, wspólnych doświadczeń muzycznych i podobnych dążeń artystycznych, ale przede wszystkim z miłości do muzyki i waltorni. Soliści czołowych orkiestr symfonicznych w Polsce – Gabriel Czopka, Michał Szczerba, Łukasz Łacny i Piotr Kowalski – grają wspólnie od 2009 roku, nieustannie doskonaląc kunszt zespołowej interpretacji i jednolite brzmienie. Repertuar Hornet Quartet obejmuje głównie dzieła muzyki współczesnej oryginalnie stworzone na kwartet waltorniowy. Zespół dokonał szeregu prawykonań dzieł kompozytorów, wśród których znajdują się twórcy Kazimierz Machala, Jan Stokłosa oraz Paweł Pudło, z którym stworzył międzynarodowy i unikatowy projekt War Horns. W projekcie brali udział m.in. Stefan de Leval Jezierski (Berliner Philharmoniker, Luca Benucci (Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino), David Bonet Piris (Orquestra Sinfonica de Barcelona), Alexandru Afanasiev (Mariinsky Theatre Sankt Petersburg). Wspólna pasja do podejmowania nowych wyzwań oraz przekraczania ustalonych granic, pozwala im na ciągłe poszerzanie muzycznych horyzontów i otwieranie się na odkrywcze, awangardowe podejście do muzyki kameralnej.

„(…) to doskonały zespół prezentujący świetną technikę, potężny dźwięk i znakomite wyczucie stylu. Byłem pod wielkim wrażeniem muzykalności i pasjonującej ekspresji bez zbędnego aktorstwa, które często można zauważyć wśród podobnych zespołów. Ich artyzm i pasja wynikają bezpośrednio z gry.”
Lee Bracegirdle,
kompozytor, dyrektor Australian Chamber Ballet,
były waltornista Sydney Symphony Orchestra

www.facebook.com/HornetQuartet

Jeśli widzieliście hollywoodzki film w ciągu ostatnich 30 lat, są ogromne szanse, że słyszeliście majestatyczną grę Jamesa Thatchera, który jako jeden z najbardziej rozchwytywanych waltornistów  nagrał muzykę do tysięcy tytułów.
Los Angeles Times

Zdobywca nagrody NARAS (Grammy), Thatcher rozpoczął karierę grając w Utah Symphony, Phoenix Symphony i Los Angeles Philharmonic. Jako solista i muzyk współpracujący grał z: London Symphony Orchestra, London Philharmonic, Cincinatti Symphony, Bolshoi Ballet, American Ballet Theatre, Royal Danish Ballet, Los Angeles Philharmonic, Los Angeles Music Center Opera oraz Opera Pacifica, żeby wymienić tylko kilka.

Thatcher nagrał również partię pierwszej waltorni w  ścieżkach dźwiękowych do tysięcy filmów nagrywając muzykę: Johna Williamsa, Jamesa Hornera, Jerry’ego Goldsmitha, Jamesa Newtona Howarda, Alana Silvestri, Danny’ego Elfmana, Hansa Zimmera, Randy’ego Newmana i wielu innych. Jego nagrania można znaleźć także na albumach Barbry Streisand, Franka Sinatry, Kenny’ego Rogersa, Dave’a Grusina, Harry’ego Connicka Jr. i Mel Torme. Thatcher obecnie podróżuje po świecie, nauczając i grając na festiwalach wspólnie z artystami takich orkiestr jak New York Philharmonic, Metropolitan Opera Orchestra, Philadelphia Orchestra i Chicago Symphony. Jego solowa płyta „Now Playing” znalazła się na liście „Must have horn cd” platformy Amazon. W tym roku, wyda kolejną płytę, na której znajdą się „Serenade” Brittena, I Koncert R.Straussa czy „Auf dem Strom” Schuberta. Nagrania dokona w Wiedniu z Vienna Chamber Orchestra.

Solista Filharmonii Zielonogórskiej, zapalony barista. Naukę gry na waltorni rozpoczął w klasie Iwana Moroza w Zielonej Górze, następnie ukończył Licencjat w Akademii Muzycznej w Katowicach, a magisterium odebrał na Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie.

Współpracuje z Czeską Narodową Orkiestrą Symfoniczną oraz wieloma orkiestrami filharmonicznymi w Polsce. Brał udział w międzynarodowych projektach orkiestrowych I’Culture Orchestra, Pan European Philharmonia, Santander Orchestra.

Realizuje się również jako pedagog w PSM I i II st. w Zielonej Górze oraz Żaganiu.

Podczas CORNO dobry duch, otwarty i gotowy do działania, wykazuje się nieocenioną pomocą logistyczną.

Urodzona w Bielsku Białej. Ukończyła dwa kierunki studiów – Komunikacja i PR w Biznesie oraz Zarządzanie i Informatyka. Obecnie jest Event Managerem w IF Group (IF Events i Dlaczego Nie Sp. z o.o.). Energiczna i dobrze zorganizowana. Od początku kariery pracuje z ludźmi i ten aspekt pracy przynosi jej najwięcej satysfakcji. W wolnej chwili podróżuje, jeździ konno i czyta.

Podczas CORNO zostawia ogromne pokłady energii i zaangażowania. Niezastąpiona jako festiwalowy kierowca, zajmuje się też obsługą widowni i wszelkimi zadaniami wokół koncertów.